Czym jest wermikompostowanie

Wermikompostowanie to rozkład materii organicznej wspomagany przez dżdżownice kalifornijskie (Eisenia fetida) lub kompostowe (Eisenia hortensis). W odróżnieniu od klasycznego kompostowania, proces przebiega w temperaturze pokojowej, bez fazy termicznej. Efektem jest tzw. vermicast — odchody dżdżownic — uważany za jeden z najbogatszych nawozów organicznych.

Dżdżownice kalifornijskie są dostępne w Polsce u producentów wermikompostowników i sklepach wędkarskich, zazwyczaj pod nazwą „dżdżownice kompostowe". Jeden kilogram dżdżownic (około 1000 sztuk) przetwarza dziennie od 300 do 500 gramów odpadów organicznych.

Dżdżownice w kompoście organicznym
Dżdżownice w materiale organicznym — aktywna faza wermikompostowania. Źródło: Wikimedia Commons (CC BY-SA)

Wybór pojemnika na wermikompostownik

Pojemniki wielopiętrowe

Najpraktyczniejszy model do użytku balkonowego. Składa się z 2–4 poziomów z ażurowymi dnami. Dżdżownice migrują samodzielnie ku górze, do świeżego materiału, pozostawiając przetworzone odchody na niższych piętrach gotowe do zbioru. Cena zestawów startowych w Polsce waha się od 150 do 350 zł.

Pojemnik jednoprzedziałowy

Tańsze rozwiązanie (opakowanie po farbie, skrzynka drewniana z pokrywą). Wymaga częstszego sortowania zawartości, bo dżdżownice i gotowy vermicast zajmują tę samą przestrzeń. Dobry wybór na próbę przez pierwsze miesiące.

Warunki na polskim balkonie — sezonowość

Dżdżownice kalifornijskie są aktywne w zakresie temperatur 10–27°C. Na nieogrzewanym balkonie w Polsce ich aktywność drastycznie spada poniżej 5°C, a poniżej 0°C grozi zamrożeniem kolonii. Zimą pojemnik należy przenieść w osłonięte miejsce — do kuchni, łazienki lub ogrzewanej spiżarni.

Latem, przy temperaturach powyżej 30°C, wermikompostownik na nasłonecznionym balkonie może się przegrzać. W takich warunkach pojemnik przestawia się w cień lub nakrywa wilgotną jutową tkaniną.

Czym karmić dżdżownice

Bazą powinny być odpady kuchenne o niskiej kwasowości:

  • Skórki warzyw i owoców (z wyjątkiem cytrusów w dużych ilościach)
  • Fusy z kawy i herbaty, torebki herbaty (bez metalowych zszywek)
  • Resztki gotowanych warzyw (bez soli i tłuszczu)
  • Papier ręcznikowy, chusteczki bez środków chemicznych
  • Drobno porwany karton i papier gazetowy

Nie należy podawać dżdżownicom: mięsa i ryb, nabiału, cytrusów w dużych ilościach, cebuli i czosnku, materiałów tłustych i słonych, ani kału zwierząt domowych.

Herbata kompostowa — ciekły nawóz

Wiele modeli wielopiętrowych jest wyposażonych w kranik u podstawy. Zbierany płyn (leachate) to rozcieńczony, ciekły nawóz organiczny. Rozcieńcza się go wodą w proporcji 1:10 i stosuje do podlewania roślin doniczkowych i warzywników. Nie należy podawać go nierozcieńczonego — stężony płyn może poparzyć korzenie.

Zapach i higiena

Prawidłowo prowadzony wermikompostownik nie wydziela nieprzyjemnych zapachów — w najgorszym przypadku wyczuwalny jest lekki ziemisty zapach. Silny odór wskazuje na jeden z poniższych problemów:

  • Zbyt dużo wilgoci — dodaj suchy porwany papier, karton lub tarty
  • Za dużo kwaśnych odpadów cytrusowych — ogranicz ich ilość
  • Mięso lub nabiał w pojemniku — usuń i już nie dodawaj
  • Zbyt duże porcje jednorazowe — karm częściej, ale mniejszymi dawkami

Zbiór vermicastu

Po 2–4 miesiącach dolne piętro wypełnia się gotowym vermicastem. W modelu wielopiętrowym wystarczy odczekać, aż dżdżownice migrują wyżej do świeżego materiału, po czym wyjąć dolne piętro i zebrać nawóz. W pojemniku jednoprzedziałowym materiał przesuwa się na jedną stronę, po drugiej kładzie się świeże odpady i czeka kilka tygodni na migrację dżdżownic.

Vermicast stosuje się w mieszance z ziemią doniczkową w stosunku do 1:4 lub jako dodatek do grządek warzywnych wiosną.

Źródła: Wikipedia – Wermikompostowanie, gov.pl – gospodarka odpadami